Pagina's

vrijdag 30 november 2012

Beetje verdrietig

Helaas ben ik al de hele week niet helemaal in mijn doen. Er komt ook werkelijk niets uit mijn handen en dat alles heeft te maken met een stel oren. Onze lieve dochter zou buisjes krijgen en dat is helaas niet gelukt, omdat een ontsteking die er zat niet weg was bij de ingreep. En nu de afgelopen dagen merken we steeds meer dat ze pijn heeft aan haar oren ondanks antibiotica druppels. Hierdoor kan ze ook al weken niet naar de zwemles, terwijl dat haar favoriete bezigheid is! Vanmiddag heb ik haar verplicht thuis gehouden, onder zwaar protest, want dan miste ze muziekles en gym en en en en......... Zo heeft ze nog wel 100 redenen, zo graag gaat ze naar school, zo graag gaat ze naar zwemles. En het doet mij verdriet om mijn dochter zo te zien worstelen. Natuurlijk blijf ik sterk naast haar, maar tegelijkertijd voel ik me verdrietig en machteloos! Natuurlijk ben ik ook heel trots dat ze zo sterk is en blijft, dat ze naast haar verdriet, ook nog een lach op haar gezicht weet te toveren. Hopelijk is dit al veel te lang durende oorprobleem snel over en keert de rust weer terug!

Liefs BY JM

1 opmerking:

  1. Moed houden, het komt allemaal goed! Het heeft alleen tijd nodig (en dat wil je eigenlijk gewoon niet). Geniet van het feit dat ze het zo geweldig vindt om naar school etc. te gaan.

    Kinderen zijn SUPER veerkrachtig (ik spreek uit ervaring :-)) Als je die positieve dingen eerst blijft zien is het straks voorbij voor je het weet!

    In ieder geval sterkte om hier even door heen te komen. Ik weet zeker dat ik binnenkort weer mooie dingen uit jouw handen op het blog zie verschijnen.

    BeantwoordenVerwijderen